Interview met fitfluencer Denise Anna
“Als ik oud ben, wil ik kunnen terugkijken op een leven dat klopte. Een leven gevormd door keuzes uit kracht en nieuwsgierigheid, niet uit angst of gemak.”
In dit interview heeft RBM Media de eer om te spreken met Denise Anna. Jarenlang worstelde zij zelf met onzekerheid en leefde ze op de automatische piloot. Als fitfluencer inspireert ze tegenwoordig dagelijks duizenden mensen via Instagram, TikTok en YouTube met content over mindset, sport en voeding.
Met haar nieuwe boek Jouw beste versie neemt ze je mee in haar rauwe, eerlijke verhaal over het overwinnen van zelftwijfel, uitstelgedrag en hoe ze uiteindelijk haar beste leven begon te leiden. Wil jij weten hoe Denise zichzelf opnieuw uitvond en haar mindset compleet veranderde? Lees dan verder – dit interview gaat je gegarandeerd inspireren én motiveren om ook jouw doelen te pakken.
Kun je je voorstellen?
Mijn naam is Denise Anna, ik ben 31 jaar en ben woonachtig in Scheveningen. De afgelopen jaren ben ik uitgegroeid tot een bekende naam binnen de wereld van sport, voeding en mindset. Als fitfluencer inspireer ik dagelijks duizenden mensen met content over een gezonde levensstijl en mentale kracht. Wat mij drijft? Ik wil mensen laten zien wat er allemaal mogelijk is als je jezelf serieus neemt – zowel fysiek als mentaal. Die missie draag ik uit in alles wat ik doe: via mijn social media, in mijn podcast Tot het uiterste, en in gesprekken waarin persoonlijke groei en doorzettingsvermogen centraal staan. Onlangs verscheen ook mijn eerste boek: Jouw Beste Versie. Het is een praktische gids vol tips en inzichten om sterker in je schoenen te staan en echt het beste uit jezelf te halen. Voor mij is mindset alles. Als je je denken kunt sturen, kun je echt alles aan.
Hoe zag je leven er uit voordat je bezig was met mindset en gezondheid?
Ik was allesbehalve wie ik nu ben. Sterker nog, ik riep altijd het hardst dat ik sporten haatte. Ik snapte mensen niet die dat vrijwillig deden. In plaats daarvan stond ik drie keer per week op het Leidseplein met een vodka redbull in de ene hand en een Turkse pizza in de andere. Ik had geen specifiek doel, werkte op kantoor – wat op zich prima was – maar ik leefde in een soort sleur. Geen passie, geen richting.
Als ik dat nu aan mensen vertel, geloven ze me vaak niet. Want de Denise die ze nu kennen is fanatiek, energiek en leeft voor sport en gezond eten. Ik ben echt 180 graden gedraaid. En eerlijk? Ik voel me daar zóveel beter bij.
Wat waren je dromen als klein meisje?
Ik wilde dolfijnentrainster worden. Maar iets later werd dat musicalster. Ik ben uiteindelijk zelfs afgestudeerd aan de dansacademie in Amsterdam. Alleen… die wereld bleek behoorlijk toxic. Docenten waren extreem streng. Je moest vooral “dun genoeg” zijn, en ik kreeg eigenlijk dagelijks te horen dat ik te dik was of niet goed genoeg. Dat heeft me diep geraakt.
Op die dansacademie is mijn droom om musicalster te worden eigenlijk kapotgemaakt. En musicals? Daar heb ik inmiddels niets meer mee. Maar gek genoeg heb ik daar geen spijt van. Want nu ben ik influencer, en misschien past dit leven zelfs wel veel beter bij me dan dat ooit had gedaan.
Hoe ben je omgegaan met de kritiek die je kreeg op de dansacademie?
De negatieve feedback die ik van docenten – en soms ook van medestudenten kreeg raakte mij diep. Want het was echt mijn droom om musicalster te worden. De docenten daar waren voor mij een soort autoriteit. Alles wat zij zeiden, voelde als de waarheid. Als zij zeiden: “Je bent te dik,” dan dacht ik ook meteen: Oh my god, ik bén te dik.
Ik weet nog dat ik op een gegeven moment niet werd gekozen voor een dinner. Volgens de docenten was ik te dik. Dat komt keihard binnen. Je gaat het geloven. Zie je wel? dacht ik. Ik ben niet goed genoeg. Daarom word ik niet gekozen. En dat begon langzaam maar zeker mijn hele zelfbeeld te vervormen.
Ik heb jarenlang gedacht dat ik niet goed genoeg was. Die onzekerheid vrat aan me. Ik voelde me klein, niet waardevol. En dat speelde allemaal in een superkwetsbare fase van mijn leven – van mijn zestiende tot mijn eenentwintigste. Dat zijn precies de jaren waarin je jezelf aan het vormen bent, en juist dan werd mijn zelfbeeld compleet onderuitgehaald. Nu weet ik dat elk lichaam prachtig is. Vol, dun, gespierd of zacht – het is allemaal oké.
“Vroeger riep ik altijd het hardst dat ik sporten haatte.”
Wanneer besloot jij om serieus aan je gezondheid te werken?
Er kwam een moment waarop ik besloot: nu is het klaar. Iemand zei ooit: “Het is eng om buiten je comfortzone te stappen, maar het is nog veel enger om tachtig te worden en terug te kijken op een leven waarin je nooit iets anders hebt geprobeerd.” Die gedachte bleef hangen. Ik dacht: Stel dat ik later nooit weet hoe het voelt om sportief te zijn. Of hoe het is om een eigen bedrijf te hebben. Of om écht in mijn kracht te staan. Wil ik dat riskeren? Het antwoord was een hele duidelijke nee! Ik wil op mijn tachtigste terugkijken op een leven waarin ik álles heb geprobeerd. Waarin ik mijn fitste lichaam heb gehad. Een bedrijf heb gebouwd. Andere mensen heb mogen inspireren. En vooral: waarin ik mezelf ben geweest. Dat inzicht was mijn kantelpunt. Ik wist nog niet hoe, maar ik wist: ik ga deze sleur doorbreken. En vanaf dat moment ben ik me volledig gaan richten op mindset, sport en gezond leven. Het was eng, ja. Maar het is het mooiste wat ik ooit heb gedaan.
Welke concrete stappen heb je genomen om fitter te worden?
Dat was ongeveer vijf jaar geleden tijdens de lockdown – een periode waarin alles even stilviel. Ineens had ik de ruimte om na te denken, om te voelen waar ik stond. En ik realiseerde me: Ik wil later kunnen terugkijken op een leven waar ik trots op ben. Dat gaf mij de push om aan mijn gezondheid te werken. Ik ben heel rustig begonnen, echt met kleine stapjes. In het begin deed ik gewoon vijf minuten een thuisworkout via YouTube. Dat was op dat moment het maximale wat ik aankon – meer wilde ik ook eigenlijk niet.
Het ging me vooral om het aanleren van een gewoonte. Niet zozeer om meteen intensief te sporten, maar om mezelf eraan te laten wennen. Sportkleding aantrekken, een flesje water pakken, en even bewegen. Gewoon die routine creëren. Na een tijdje werd het echt een vast onderdeel van mijn dag. Vanuit dat ritme begon ik ook met mediteren. En daarna met journalen. Dat ging allemaal stap voor stap.Langzaam maar zeker merkte ik dat mijn mindset begon te veranderen. Ineens had ik die gedachte: Wacht eens even. Ik ben nog niet te laat. Ik kan nog zóveel doen met mijn leven. En dat besef gaf me echt een enorme boost.
Inmiddels is je boek uitgekomen: Jouw Beste Versie. Kun je daar iets meer over vertellen?
Dit is het boek dat ik vijf jaar geleden zó graag zelf had willen lezen. Toen ik net begon met het werken aan mijn mindset, las ik alles wat ik kon vinden aan zelfhulpboeken. Daar zat zeker waardevols tussen, maar vaak draaide het om één bepaalde methode. Terwijl ik juist behoefte had aan iets dat het hele plaatje liet zien. In dit boek heb ik daarom alles verzameld wat mij écht heeft geholpen. De inzichten, de tools, de tips en de oefeningen die mij stap voor stap verder hebben gebracht. Niet in één grote sprong, maar in kleine, haalbare stappen.
Jouw Beste Versie is een praktische gids voor iedereen die fysiek en mentaal wil groeien – of je nu man of vrouw bent, jong of oud, dat maakt niet uit. Ik leer hoe je kleine, simpele aanpassingen in je dagelijkse routine kunt doen die op de lange termijn echt het verschil maken.
Hoe ging het schrijfproces?
Van tevoren zeiden veel mensen tegen me: “Een boek schrijven is echt pittig, weet waar je aan begint.” Maar eerlijk? Ik vond het fantastisch om te doen. Ja, het is mijn allereerste boek. Maar ik heb er met zoveel plezier aan gewerkt. Samen met mijn ghostwriter, Yvonne Broek, vormde ik een geweldig team. Elke maandag zaten we bij de uitgeverij. Ik deelde mijn verhaal, Yvonne schreef mee – en we hebben zóveel gelachen. Maar we voerden ook diepe, eerlijke gesprekken. In dit boek vertel ik dingen die ik nog nooit eerder heb gedeeld. Verhalen die dichtbij komen, maar die precies laten zien waar het voor mij om draait: groeien, jezelf beter leren kennen, en durven kiezen voor wat echt bij je past. Kortom; het is een praktisch, Nederlands boek geworden. Als alles goed gaat, komt er heel waarschijnlijk een tweede deel!
Wat maakt dit boek zo bijzonder?
Naar mijn mening maken de korte oefeningen die erin staan echt het verschil. De opdrachten helpen je om wat je leest te vertalen naar je eigen leven, je eigen gedachtes en patronen. Want lezen is inspirerend, maar pas als je zelf aan de slag gaat, begint de echte verandering. Daarom nodig ik je als lezer steeds uit om stil te staan bij je eigen proces. Om niet alleen mijn verhaal te lezen, maar vooral ook dat van jezelf te gaan schrijven.
Wat is het grootste verschil tussen de Denise anno 2025 en de Denise van tien jaar geleden?
Het is echt een wereld van verschil, als ik kijk naar hoe mijn leven nu is. Tegenwoordig sta ik elke ochtend vroeg op. Vrolijk, energiek en met zin in de dag. Hoe cliché het ook klinkt: ik doe elke dag iets wat ik echt leuk vind, en dat voel ik in alles. Natuurlijk heb ik ook weleens een offday, en dat is helemaal oké. Maar over het algemeen zit ik zó veel lekkerder in mijn vel. Ik heb fijne mensen om me heen, ik woon op een plek waar ik blij van word, en ik heb – wat mij betreft – de leukste baan van de wereld.
Als ik terugdenk aan de Denise van voeger, zie ik een totaal ander mens. Toen wist ik vaak niet eens welke dag het was. Ik leefde van weekend naar weekend, vooral blij als ik weer lekker met een wijntje op de bank kon ploffen. De weken glipten voorbij zonder dat ik er echt bij stil stond. Op maandag begon het aftellen naar vrijdagmiddag, en op zondagochtend voelde ik de stress alweer opkomen voor de nieuwe werkweek. Het is echt een andere levensstijl geweest.
Denk je wel eens terug aan deze tijd?
Soms denk ik nog wel eens terug aan die periode. Niet omdat ik erin blijf hangen, maar juist om mezelf eraan te herinneren hoe dankbaar ik ben voor het leven dat ik nu mag leiden. Natuurlijk mopper ik ook weleens – dat hoort erbij. Maar op zulke momenten komt dat besef weer boven: hoe ik mezelf vroeger elke dag naar kantoor moest slepen, naar een baan waar ik totaal geen plezier uit haalde. Ik was toen echt doodongelukkig. Als ik nu kijk naar wat ik allemaal doe, dan besef ik: de Denise van toen had hier niet eens van durven dromen. Het contrast is zo groot. Daarom sta ik regelmatig bewust stil bij hoe ver ik ben gekomen. En dan voel ik vooral één ding: diepe dankbaarheid. Voor het werk dat ik nu doe, voor de vrijheid die ik ervaar, en voor de keuzes die me hier hebben gebracht.
Waar haal je je kracht vandaan als het tegenzit?
Als ik te maken heb met tegenslagen, probeer ik te focussen op wat ik wél heb. Dit is iets wat iedereen kan doen, en zeker in Nederland hebben de meeste mensen een goed leven. Er is zoveel om dankbaar voor te zijn. Zelfs het feit dat ik een lichaam heb dat goed functioneert, is al een enorme zegen. Veel mensen staan daar niet bij stil. Wanneer ik te maken heb met tegenslagen, probeer ik me te richten op die kleine dingen. Ik heb een huis, genoeg te eten en te drinken, en vaak ook lieve ouders, familie of vrienden om me heen. Daarnaast heb ik toegang tot internet, wat me enorm veel mogelijkheden biedt – de wereld ligt eigenlijk aan mijn voeten. Dit dat laat me echt voelen dat ik een rijk mens ben. Dan denk ik: Ja, nu heb ik even een tegenslag, maar er zijn zoveel dingen waar ik dankbaar voor kan zijn. Wauw, wat heb ik het eigenlijk goed.
Wat is je belangrijkste levensles geweest?
Leren te genieten van de kleine dingen in het leven. Vroeger zat ik vaak in een sleur, maar nu probeer ik echt in het moment te leven. Wanneer ik bijvoorbeeld met mijn hond ga wandelen, ben ik volledig aanwezig tijdens die wandeling. Ik let op de zon die prachtig door de bomen schijnt en geniet daar echt van. Ook als iemand me op straat een glimlach geeft, neem ik dat moment bewust in me op. Het herinnert me eraan dat er elke dag zoveel moois te zien en te ervaren is.
Wat is op dit moment je allergrootste droom?
Op dit moment is mijn allergrootste droom om mee te doen aan Expeditie Robinson. Ik heb al bijna al mijn doelen bereikt, maar dit is echt het laatste dat ik nog wil verwezenlijken. Het lijkt me zo gaaf om op een onbewoond eiland te zijn, even zonder telefoon en gewoon te overleven. Dat zou echt het einde zijn! Wie weet komt die kans nog eens voorbij. Ik hoop het van harte!
“Lezen is inspirerend, maar pas als je zelf aan de slag gaat, begint de echte verandering. Daarom nodig ik je als lezer steeds uit om stil te staan bij je eigen proces.”
Kun jij drie tips geven aan mensen die fysiek en mentaal willen groeien?
1. Begin met kleine stappen die gemakkelijk vol te houden zijn. Wil je bijvoorbeeld meer bewegen? Start dan met iets kleins, zoals vijf minuten per dag een YouTube-workout doen. Dat voelt haalbaar, en van daaruit kun je het rustig opbouwen zodra het onderdeel van je dag wordt.
2. Luister naar jezelf: Neem de tijd om te ontdekken wat je echt blij maakt en waar je energie van krijgt. Reflecteer regelmatig op je gevoelens en ervaringen. Dit helpt je om keuzes te maken die goed voor je zijn en je mindset positief te beïnvloeden.
3. Wees consistent: Een routine hoeft niet groots te zijn om effectief te zijn. Juist de kleine, herhaalde acties maken op de lange termijn het verschil. Of het nu gaat om je gezondheid, je mentale welzijn of een ander doel: consistentie is de sleutel tot verbetering. Door regelmatig kleine stappen te zetten, bouw je uiteindelijk aan een grotere verandering.
En onthoud: elke stap – hoe klein ook – brengt je dichter bij waar je wilt zijn.
Waar kijk je op dit moment naar uit?
Naast het promoten van mijn boek, train ik op dit moment keihard voor de HYROX op 15 juni in Chicago. Dit is een wereldwijde indoor fitnesswedstrijd waarin hardlopen wordt afgewisseld met functionele kracht- en uithoudingsoefeningen. Ik train er elke dag voor. Het is intens, maar ook zó gaaf. Het idee dat ik straks op dat podium sta, tussen topatleten van over de hele wereld; dat voelt als een droom die uitkomt.
Spannend! Wat verwacht je van de competitie?
Stiekem heb ik eigenlijk helemaal geen verwachtingen voor de HYROX in Chicago. Gek genoeg ben ik ook totaal niet zenuwachtig. Bij wedstrijden in Nederland is dat anders. Daar stel ik mezelf altijd een concreet doel: ik wil in de top drie eindigen en een sterke tijd neerzetten. Dat lukt me gelukkig ook regelmatig.
Ik heb inmiddels al een paar keer op het podium gestaan tijdens Nederlandse HYROX-wedstrijden. Maar Amerika is een heel ander verhaal. Daar komen de allerbeste atleten van over de hele wereld bij elkaar. Alleen de winnaars van eerdere HYROX competities mogen meedoen. Dan voel ik me ineens echt een kleine speler tussen al dat wereldniveau. En het wordt ook zwaarder: in Amerika doen ze alles met zwaardere gewichten dan ik gewend ben. Daar heb ik eigenlijk helemaal niet mee getraind.
Voor mij draait deze keer dan ook niet om winnen. Ik ga vooral voor de ervaring. Gewoon meedoen, voelen hoe het is om daar tussen te staan. Het is voor mij geen strijd om de winst, maar een kans om te groeien – en dat is misschien nog wel waardevoller.
Heb jij nog een laatste shout-out aan de lezers?
Wat ik mensen echt zou willen meegeven, is: keer eens naar binnen. Stel jezelf af en toe de simpele, maar belangrijke vragen: Wat voel ik? Wat wil ik? Wie ben ik eigenlijk? Ik merk namelijk dat veel mensen nog steeds in een sleur leven. Ze mopperen veel, zijn negatief – en vaak zonder dat ze echt stilstaan bij wat ze zelf nodig hebben.
Maar zodra je heel even naar binnen keert en luistert naar je eigen behoeftes – dan verandert er iets. Als je vervolgens ook echt probeert om die behoeftes serieus te nemen en te vervullen, dan wordt het leven zoveel mooier. Je geeft jezelf ruimte. En het mooiste is: je zet jezelf eindelijk op de eerste plek.
