Fotograaf Vincent den Boer – van crisis naar kans

De corona crisis heeft ons leven op zijn kop gezet. Hoe gaan mensen in de creatieve sector daar mee om? Wij stellen deze vraag aan fotograaf Vincent den Boer uit Purmerend (54). Lees in dit interview meer over zijn achtergrond, zijn passie voor fotograferen en hoe hij omgaat met de maatregelen rondom corona.

Uit welke nest kom je?
Mij ouders hadden een traditioneel huwelijk. Mijn moeder was thuis voor de kinderen. Mijn vader was directeur van een basisschool. Dat was zijn roeping; kinderen een zo goed mogelijke start in het leven geven. Mijn vader was altijd veel met zijn werk bezig. Een gelukkig gezin totdat mijn vader, toen hij begin 50 was, MS kreeg. De wereld stond op zijn kop en de toekomst die mijn ouders voor ogen hadden, veranderde in één klap. Ze hebben er uiteindelijk het beste van gemaakt en allebei mooie leeftijden bereikt. Ik heb verder nog een oudere zus. Zij is lerares Nederlands.


Wat wilde je later worden toen je jong was?
Dat wist ik totaal niet en nu eigenlijk nog steeds niet. Ik wilde iets met techniek of wetenschap gaan doen maar uiteindelijk is het iets heel anders geworden.

Wat heb je gedaan qua opleiding en werk?
Atheneum B (allemaal exacte vakken dus) en ben daarna HEAO Commerciële Economie gaan doen. Dat sloot totaal niet aan op mijn vooropleiding. Ik ben na mijn studie toevallig, via het uitzendbureau, bij een grote bank gaan werken. Weer iets heel anders dus. Ik heb daar veel verschillende functies gedaan. Ik werk sinds 2015 bij een andere grote Nederlandse bank.

Het maken van foto’s is vaak een soort projectje.”

Hoe ben je in de fotografie wereld terecht gekomen?
Ik realiseerde me dat mijn werk een enorm deel van mijn tijd en leven in beslag nam. Werken bij de bank verdient goed maar is best saai. Ik wilde wat anders. Iets compleet anders. Iets wat ik erbij kan doen, waar ik creativiteit in kwijt kan en niets met mijn huidige werk te maken heeft. Een heel andere wereld dus.



Wat boeit jou aan fotograferen?
Het creatieve, het werken met mensen, nieuwe dingen uitproberen. In feite is het maken van foto’s vaak een soort projectje. Eerst nadenken over wat je wilt laten zien, een plan maken en dan vervolgens uitvoeren. De foto’s zijn daar de herinneringen van.  



Hoe ben je in de fotografie wereld terecht gekomen?
Ik realiseerde me dat mijn werk een enorm deel van mijn tijd en leven in beslag nam. Werken bij de bank verdient goed maar is best saai. Ik wilde wat anders. Iets compleet anders. Iets wat ik erbij kan doen, waar ik creativiteit in kwijt kan en niets met mijn huidige werk te maken heeft. Een heel andere wereld dus.


Wat boeit jou aan fotograferen?
Het creatieve, het werken met mensen, nieuwe dingen uitproberen. In feite is het maken van foto’s vaak een soort projectje. Eerst nadenken over wat je wilt laten zien, een plan maken en dan vervolgens uitvoeren. De foto’s zijn daar de herinneringen van.  

Wat zijn de favoriete dingen die je het liefst op camera vastlegt?
Ik doe eigenlijk alleen nog maar modelfotografie. Het liefste op een mooie of bijzondere buitenlocatie. Ik vind de combinatie van het werken met mensen en het fotograferen erg leuk en afwisselend.


Welke dingen zou je absoluut niet willen fotograferen en waarom niet?
Ik zou niet zo snel iets weten. Foto’s zijn herinneringen. En ook de slechte herinneringen zijn onderdeel van ons leven.

Heb jij rolmodellen op het gebied van fotografie? En waarom bewonder je die mensen?
Ik heb niet echt één of een paar rolmodellen. Ik volg veel fotografen en waardeer die allemaal voor het werk wat ze op hun manier maken. Zo doe ik inspiratie op.

Foto’s zijn herinneringen. En ook de slechte herinneringen zijn onderdeel van ons leven.

Kun jij je eerste photoshoot herinneren? Hoe was dat?
Het was op het strand in Scheveningen. Het was enorm somber weer en het begon te regenen. Het model belde me toen ik onderweg was en vroeg me of ik het wel door wilde laten gaan. Ik twijfelde want het zag er niet best uit. Alles zat dus zo’n beetje tegen maar het zijn uiteindelijk toch hele mooie en bijzondere foto’s geworden.

Wat is de meest bijzondere fotoshoot voor jou geweest?
Ik zoek steeds nieuwe uitdagingen en probeer me steeds te verbeteren. Elke shoot is anders en bijzonder.

Wanneer is een foto of een photoshoot pas geslaagd of succesvol in jouw ogen?
Als de resultaten zijn zoals ik het in gedachte had en iedereen er een goed gevoel aan heeft overgehouden.

Waar kunnen mensen jouw werk aan herkennen?
Ik probeer in mijn foto’s de modellen op hun best te laten zien. Een goede foto moet voor mijn gevoel “sprankelen”. En dat kan op verschillende manieren.

Er zitten maatregelen tussen waar ik mijn vraagtekens bij zet.

Hoe zag je werkdag eruit voor de corona crisis? En hoe ziet het er nu uit?
Voor: 5 dagen per week op kantoor. Nu: 4,5 dag per week thuiswerken. In het weekend doe ik mijn shoots.

Wat ging er door je heen toen je hoorde over het coronavirus en de nieuwe maatregelen omtrent de nieuwe manier van werken?
Een nogal ongewone situatie. In het begin een beetje beangstigend. Wat komt er op ons af? Maar, ik ben nadat ik een tijdje met fotografie gestopt was, toch weer begonnen. Het duurde me allemaal te lang en de nieuwe situatie begon te wennen.

Wat vind je zelf van de genomen maatregelen?
Er zitten maatregelen tussen waar ik mijn vraagtekens bij zet. Maar een deel van de maatregelen zit me eigenlijk niet enorm in de weg. Het vergt aanpassingen maar dat kan ook weer tot nieuwe dingen leiden.

Wat doe je vanuit je werk nu anders ten opzichte van vroeger (de periode voor de corona crisis)?
Ik heb sinds een aantal maanden met een kleine groep fotografen maandelijks een online meeting. Waar we van alles en nog wat bespreken. Ook elkaar werk. Een soort intervisie dus. Erg leuk om op die manier contact te houden.

Hebben de maatregelen jou ook persoonlijk geraakt of veranderd?
Het zijn bijzondere tijden die eigenlijk niemand eerder heeft meegemaakt. Ik werk nu fulltime thuis. Ik zie dus mijn gezin veel meer en mijn collega’s niet meer. Ik merk wel dat ik contact met vrienden en familie veel meer koester en niet meer zo als vanzelfsprekend ervaar. Ook mis ik kleine dingen van mijn dagelijkse ritme naar kantoor. Maar daar staan weer andere positieve dingen tegenover. Veel meer vrije tijd bijvoorbeeld omdat ik nu geen reistijd meer heb. Ik kan dus meer met fotografie bezig zijn.

Hoe zie jij de toekomst van je bedrijf zodra de crisis voorbij is?
Ik ben qua inkomen niet afhankelijk van mijn werk als fotograaf. Ik denk dat uiteindelijk veel na de corona crises weer terug gaat naar zoals het was. Sommige dingen zullen wel meer online blijven. Ik zie bijv. steeds meer modellen zgn. remote shoots aanbieden. Dat scheelt een hoop reistijd en kosten. Ook kunnen op die manier fotografen en modellen samenwerken die anders misschien nooit hadden kunnen samenwerken. Maar zal het zal nooit helemaal de traditionele manier van shooten vervangen, denk ik.

Wil je tot slot nog iets kwijt aan de lezers?
Hou vol en blijf positief en flexibel. Blijf jezelf ontwikkelen en aanpassen.


 

Connecten met Vincent?
Website
Facebook
Instagram

Deel dit artikel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

Deze site is standaard ingesteld op 'cookies toestaan", om je de beste mogelijke blader ervaring te geven. Als je deze site blijft gebruiken zonder je cookie instellingen te wijzigen, of als je klikt op "Accepteren" hieronder, dan geef je toestemming voor het gebruik van Cookies.

Sluiten