Interview met Nicole van The Love Lane

‘Ik help mensen om vastzittende patronen te doorbreken en stappen te zetten richting blijvende verandering, zodat ze een high value leven kunnen creëren—met een sterke relatie met zichzelf én de liefde.’

Nicole uit Amstelveen is het gezicht achter The Love Lane, een praktijk waar ze cliënten begeleidt die vastlopen in angst, trauma of destructieve (relatie)patronen. Met een directe, warme en betrokken aanpak ondersteunt ze mensen in het doorbreken van oude dynamieken en het bouwen aan sterkere, bewustere relaties — met zichzelf én anderen. In dit uitgebreide interview vertelt Nicole openhartig over haar achtergrond, de visie achter haar werk en wat haar dagelijks motiveert om mensen te ondersteunen bij echte, blijvende verandering.

Kun je wat meer over jezelf vertellen?
Mijn naam is Nicole, ik ben 33 jaar en ik ben geboren en getogen in Amstelveen, waar ik nog steeds woon en werk. Ik ben moeder van drie prachtige pubermeiden en een jongetje van zes—een chaotisch huishouden, waar het nooit saai is! Naast moeder ben ik ook ondernemer: ik ben eigenaar van mijn eigen praktijk, The Love Lane. Hier help ik mensen om los te komen van angst, trauma en destructieve (relatie)patronen, zodat ze een high value leven kunnen creëren—met een sterke relatie met zichzelf én de liefde.

Buiten mijn werk om ben ik vooral iemand die geniet van de kleine, simpele dingen in het leven. Een goed boek, warme zonnestralen op mijn gezicht, een glas wijn, of een avond op de bank met een dekentje. Ik ben een mix van introvert en extravert. Stil als ik mijn rust nodig heb, aanwezig als het moment erom vraagt. En ik geloof dat balans, hoe cliché dat ook klinkt, hierin de sleutel is.

Als ik je vrienden zou vragen wie Nicole is, hoe zouden ze jou omschrijven denk je?
Mijn vrienden zullen – denk ik – zeggen dat ik degene ben die er áltijd is. Hoe druk ik het ook heb, ik máák tijd. Of het nou midden in de nacht is of tijdens een hectische werkweek, als jij me nodig hebt, ben ik daar. Ze zouden me omschrijven als de luisteraar van de groep. De schouder waarop je kunt leunen en waar je bij kunt aanschuiven als je je rot of eenzaam voelt. Iemand bij wie je je instant veilig voelt en bij wie je alles kwijt kunt.

Ik ben zorgzaam, maar niet op een ‘ik-fix-alles-voor-je’-manier. Meer op een ‘ik-wandel-met-je-mee’-manier. En ik denk dat dát is wat vrienden in mij waarderen. De mensen die dicht bij me staan, weten dat ik niet oordelend ben, maar wel altijd mijn mening geef als ik ergens iets van vindt. Die openheid maakt mijn vriendschappen zo sterk, denk ik.

Maaaaaaar…ik ben niet alleen zo serieus en zorgzaam. Mijn vrienden zullen mij ook omschrijven als de vriendin die de groepsapp levendig houdt met de meest hysterische verhalen en onzinnige thema’s. De vriendin die altijd en overal met een glas wijn in haar hand betrapt wordt. De vriendin die om 21.00 uur al uitcheckt en naar bed gaat, maar vervolgens tot middernacht nog relatable Tiktok’s aan het doorsturen is. Ze zullen mij omschrijven als iemand die houdt van lachen, van spontane plannen en van échte gesprekken. Mijn vrienden weten: bij Nic kun je altijd terecht, en of het nou gaat om diepe levensvragen gaat of om het helpen schilderen van je huis. Dát maakt niet uit

Hoe zou je jezelf het liefst willen omschrijven?
Als een onuitputtelijke duizendpoot. Mijn hoofd is al-tijd bezig—altijd aan het denken, voelen, analyseren.  Dit maakt me leergierig, enthousiast, maar soms ook gewoon…onrustig. Ik vind vaak dingen van dingen. Zelfs als ik ‘m inslik, verraadt mijn gezicht me genadeloos. Mijn gedachten laten zich niet opsluiten, hoe hard ik het ook probeer. Ik oordeel nooit, maar ben wel goudeerlijk. Soms misschien iets te direct, maar dat is gewoon hoe mijn hoofd werkt: zonder filters, maar wél met de beste bedoelingen.

Ik ben sterk, maar ook gevoelig. Ik voel dingen intens en kan niet oppervlakkig leven. Of het nu gaat om relaties, vriendschappen of gesprekken, alles moet ergens over gaan. Anderzijds ben ik ook wel vrij nuchter, praktisch en weet ik van aanpakken. Een soort Pippi Langkous; ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan…’

In het dagelijks leven hou ik veel ballen hoog, het liefst met beide benen op de grond. Ik ben een warm, zorgzaam en liefdevol persoon, die altijd met een lach door het leven gaat. Humor is voor mij een belangrijke manier om verbinding te maken en het leven iets lichter te maken. Mensen kunnen altijd rekenen op mijn positieve energie en mijn vermogen om dingen in perspectief te zien. Zelfs in de moeilijkere momenten.

Ik zou mezelf ook omschrijven als verzorgd. Een verzorgd uiterlijk geeft me namelijk rust en een beetje structuur in alles wat door mijn hoofd raast. Het helpt me om evenwicht te vinden in mijn chaotische energie.

En bovenal, ik ben continue bezig met groei. Ik voel me goed als ik kan blijven leren en ontwikkelen. Ik geloof dat er telkens weer een volgende stap is, een dieper ‘laagje’ om te ontdekken.

Wat is jouw studie- en werkachtergrond?
Al van jongs af aan werd ik geboeid door de menselijke psyche en de manier waarop we met onszelf en anderen omgaan. Ik had als jong meisje al bedacht geen prinses of kleuterjuf te worden, maar forensisch psychiater—ik vond het mateloos interessant om te begrijpen waarom sommige mensen bepaalde keuzes maken, vooral als die keuzes destructief of onbegrijpelijk lijken. Het menselijk brein is het meest complexe en fascinerende systeem dat er is, en ik wilde het doorgronden. Al die vragen hebben mijn eindeloze interesse in de psychologie gewekt.

Toen ik op mijn 18e moeder werd, veranderde mijn plan enigszins. Een intensieve universitaire studie combineren met een kleine baby voelde niet heel erg realistisch meer. Dus besloot ik een andere route te nemen: ik ging sociale psychologie studeren op HBO-niveau en specialiseerde mij later via verschillende opleidingen en cursussen in o.a. systeemtherapie, psychosociale therapie, NLP, relatietherapie en hechtingsproblematiek. Ook heb ik nog een studie mediation en specialisatie familie- en echtscheiding afgerond. Achteraf besef ik dat mijn oorspronkelijke plan misschien niet het juiste pad voor mij was. Ik werk nu veel directer met mensen, in een setting waarin ik écht iets kan betekenen en het verschil kan maken. En dat past veel beter bij me.

“Het menselijk brein is het meest complexe en fascinerende systeem dat er is, en ik wilde het doorgronden.”

Hoe ben je op deze bedrijfsnaam gekomen?
Mijn bedrijf heet The Love Lane en is opgericht in 2021. De naam komt voort uit mijn visie op het leven: iedereen bewandelt zijn eigen ‘lane’—een pad dat uniek is en vol uitdagingen. Liefde is de rode draad. Liefde voor jezelf, liefde voor anderen, liefde in relaties. Maar liefde is echt niet altijd makkelijk. Soms lijkt het pad namelijk recht en rustig, en soms stuit je op enorme obstakels of noodweer. Soms verdwaal je even, neem je een verkeerde afslag of blijf je steken in een doodlopende steeg. Van die momenten waarop je even niet weet welke richting je uit moet, of je het gevoel hebt recht af te struinen op een afgrond. Bij The Love Lane help ik mensen om hun eigen routekaart weer te begrijpen en bewust te kiezen hoe ze hun weg verder willen vervolgen.

Wat is de missie achter je bedrijf?
Ik heb nooit geloofd in het traditionele zorgsysteem van  Nederland. Het is een systeem dat vastzit in kaders, protocollen en standaardbehandelingen die geen recht doen aan de complexiteit van mensen. Het werkte voor mij niet, en ik geloof niet dat het werkt voor veel anderen. Mensen zijn geen nummers, geen dossiers en geen one-size-fits-all-projecten. Iedere persoon is uniek, en dat vraagt om een persoonlijke aanpak, geen standaardformule.

Ik wilde mij als therapeut niet laten beperken tot de regels van de basis GGZ, verdrinken in behandelplannen en diagnoses. Ik geloof in het loslaten van ‘hoe het hoort’ en het vinden van wat écht werkt voor de persoon tegenover me. Toen ik besefte dat het huidige systeem mij niet de ruimte bood om mijn cliënten op mijn manier te helpen, besloot ik voor mezelf te beginnen. The Love Lane is mijn antwoord op een zorgsysteem dat veel beter kan, en mijn manier om cliënten de zorg te geven die ze verdienen, zonder vast te zitten aan methodes die hen niet of nauwelijks verder helpen.

Wat heeft je gemotiveerd om als psycholoog en relatiedeskundige te gaan werken?
Voor mij is dit werk nooit zomaar een keuze geweest, maar iets wat diep van binnen altijd als een natuurlijke richting heeft gevoeld. Ik heb van jongs af aan een enorme fascinatie gehad voor het menselijke brein en waarom we doen wat we doen. Waarom we vastlopen in bepaalde patronen, waarom relaties soms zo ingewikkeld kunnen zijn en hoe we onszelf daarin vaak onbewust saboteren.

Mijn motivatie komt deels ook voort uit mijn eigen levenservaringen. Net als veel van mijn cliënten heb ik zelf ook moeten leren om patronen te doorbreken, grenzen te stellen en mezelf niet te verliezen in relaties. Dat proces van zelfontwikkeling en heling heeft me niet alleen persoonlijk sterker gemaakt, maar ook de overtuiging gegeven dat echte verandering mogelijk is, mits je ook echt bereid bent om diep te kijken en het werk te wíllen doen.

Daarnaast geloof ik dat verbinding alles is. We denken vaak dat geluk iets individueels is, maar uiteindelijk bepalen de kwaliteit van onze relaties—met onszelf én met anderen—hoe we ons voelen. Hoe je gehecht bent, hoe je met conflicten omgaat, hoe je jezelf ziet binnen een relatie, dat alles vormt de kern van wie je bent.

Ik heb van dichtbij gezien hoe mensen vast kunnen zitten in destructieve patronen. Hoe ze onbewust keer op keer dezelfde pijnlijke keuzes blijven maken. Hoe oude wonden blijven schrijnen en hoe de angst voor afwijzing of verlating hen in relaties houdt die eigenlijk niet gezond zijn. Hoe oude pijn, onverwerkte trauma’s en overtuigingen uit het verleden hen eigenlijk enorm in de weg staan, vaak zonder dat ze het zelf doorhebben.

En ik weet aan de andere kant dus uit eigen ervaring ook hoe bevrijdend het is om dát te doorbreken. Om écht te begrijpen waar iets vandaan komt, oude overtuigingen los te laten, en om weer vanuit kracht in plaats van angst keuzes te maken.

Wat me uiteindelijk het allermeest motiveert, is zien hoe mijn cliënten transformeren. Hoe ze zichzelf eindelijk écht begrijpen, niet op een oppervlakkig niveau, maar écht. Want pas als je begrijpt waar iets vandaan komt, kun je het veranderen. Hoe ze oude pijn loslaten, zichzelf terugvinden, en hun relaties (met zichzelf en anderen) op een gezondere, liefdevollere manier vormgeven. Dat moment waarop iemand écht voelt: ‘Ik ben het waard om gelukkig te zijn’, dát is waar ik het voor doe.

Wat zijn je expertisegebieden?
Mijn expertise ligt op het gebied van hechtingsproblematiek, destructieve relatiepatronen, trauma, angst en persoonlijke ontwikkeling. Hechting is een kernonderdeel. De basis van alles. Hoe je als kind gehecht bent, bepaalt hoe je relaties later verlopen, hoe je jezelf ziet en hoe je je emoties regelt. Als die hechting niet lekker zat, merk je dat in je volwassen leven. Het is alsof je door een filter kijkt die je niet zelf hebt uitgekozen, maar die wel alles kleurt. Het heeft een enorme impact.

Daarnaast fascineert het me telkens weer hoe destructieve relatiepatronen zich herhalen. Waarom blijven we soms hangen in relaties die ons pijn doen, die niet goed voor ons zijn? Waarom trekken we steeds hetzelfde type persoon aan, zelfs als we weten dat het ons uiteindelijk niet gelukkig maakt? Het lijkt alsof we keer op keer dezelfde fouten maken, maar de oorzaak hiervan ligt vaak veel dieper dan we denken.

Trauma en angst spelen hier ook vaak een grote rol in.  Trauma heeft de kracht om ons hele leven te beïnvloeden. Het kan zich uiten in angst, paniekaanvallen, chronische stress, maar ook in het aantrekken van destructieve situaties of relaties. Het herkennen en begrijpen van trauma, en het een plek geven, betekent niet dat je ‘het moet oplossen’—maar het geeft je wel de tools om er anders mee om te gaan.Oude overtuigingen, onverwerkte pijn of de angst voor afwijzing kunnen ons vasthouden in patronen die niet goed voor ons zijn. Het doorbreken van deze patronen vraagt om diep inzicht in wie je bent, wat je hebt meegemaakt en hoe dat je keuzes beïnvloedt. Je kan nog zoveel willen veranderen, maar zolang je niet begrijpt waarom je doet wat je doet, blijf je rondjes draaien. Pas wanneer je al deze ‘laagjes’ begrijpt, kun je echt veranderen. En dát is waar ik met veel passie aan werk: mensen helpen om die cirkels van pijn te doorbreken en vanuit kracht en zelfbewustzijn nieuwe keuzes te maken.

Welk werkgebied vind je het meest interessant en waarom?
Als ik eerlijk ben, vind ik al mijn werkgebieden ontzettend interessant, omdat ze allemaal met elkaar verweven zijn en vaak allemaal wel samenkomen. Maar als ik er één moet kiezen, dan is hechtingsproblematiek voor mij het meest fascinerend omdat het zo diepgeworteld is. Hoe je als kind gehecht bent, bepaalt zoveel in je volwassen leven. Het heeft zo’n diepe invloed op hoe je relaties aangaat, hoe je omgaat met emoties en zelfs hoe je jezelf ziet. Hoe we ons verbinden, of juist niet verbinden. Het bepaalt voor een groot deel hoe we omgaan met liefde, vertrouwen en intimiteit.

Wat ik zo boeiend vind, is dat hechtingsstijlen vaak zo onbewust zijn, dat mensen zich er niet eens van bewust zijn hoe deze patronen hun relaties beïnvloeden. Ze hebben geen idee dat de manier waarop ze reageren op conflicten, of de afstand die ze houden in relaties, terug te voeren is op die vroege ervaringen. Het mooie is dat, zodra je dit begrijpt, er zoveel ruimte ontstaat voor verandering en heling. Het is zó waardevol om hier samen met iemand naar te kijken.

Ik vind het zo verrijkend om mensen te helpen die patronen te doorbreken, omdat het ze niet alleen een betere relatie met anderen oplevert, maar vooral ook een sterkere en meer liefdevolle relatie met zichzelf. Het moment dat iemand zich realiseert dat ze hun hechtingsstijl kunnen veranderen, dat ze niet vast hoeven te zitten in oude patronen, is voor mij altijd het meest magische moment. Want dat is waar de échte transformatie begint.

Met wat voor soort klanten werk je en wat doe je voor ze?
Mijn klanten zijn voornamelijk mensen die vastlopen in hun relaties en hun eigen patronen. Niet per se alleen in de liefde, maar bijvoorbeeld ook met familie, vrienden, en misschien wel de belangrijkste relatie van allemaal: die met zichzelf. Vaak zijn het cliënten die voelen dat er iets wringt, maar niet precies kunnen duiden wat. Ze merken dat bepaalde patronen zich blijven herhalen, dat ze zichzelf verliezen in relaties, of dat ze steeds tegen dezelfde blokkades aanlopen. Sommigen dragen oude pijn met zich mee, anderen worstelen met angsten, trauma’s of overtuigingen die hen klein houden. Sommige cliënten zitten in een (toxic) relatie en twijfelen of ze er wel mee door willen gaan. Anderen liggen in een scheiding en vragen daar hulp bij. Zij willen zich dan bijvoorbeeld goed voorbereiden op een juridische procedure of hulp bij een waterdicht ouderschapsplan. Het is dus heel uiteenlopend.

Wat ik voor ze doe, is samen kijken naar wat er onder de oppervlakte speelt. Waarom reageren ze zoals ze reageren? Waar komt dat vandaan? En nog belangrijker, hoe kunnen ze hier los van komen? Ik help hen om inzicht te krijgen in zichzelf, oude patronen te doorbreken en weer echt in hun kracht te staan. Niet door alles voor ze op te lossen, maar door samen te kijken naar wat ze in de weg staat. Zodat ze niet alleen hun relaties, maar ook zichzelf op een diepere laag gaan begrijpen en van daaruit sterke keuzes kunnen maken. Geen tijdelijke oplossingen, maar een blijvende reset die hen dichter bij zichzelf brengt.

Ik werk met mensen die bereid zijn écht naar zichzelf te kijken. Ook als dat confronterend is. Want ik geloof dat je je pas kunt ontwikkelen als je bereid bent om jezelf volledig te begrijpen, met alle pijn, onzekerheden en verlangens die daarbij horen. En van daaruit ontstaat vervolgens iets heel moois: vrijheid, verbinding en het gevoel dat je weer helemaal jezelf kunt zijn.

Wat geeft jouw werk de meeste voldoening? 
Die momenten waarop alles op zijn plek valt. Die ene seconde waarop cliënten zichzelf begrijpen op een manier die ze nooit eerder deden. Het is zo krachtig als iemand ineens inziet: ‘Wacht even, dit patroon herhaalt zich omdat ik bang ben om verlaten te worden.’ Of: ‘Ik blijf in deze relatie omdat het bekend voelt, niet omdat het goed is.’
Het besef dat ze niet raar of ‘stuk’ zijn, maar dat ze simpelweg oude overlevingsmechanismen herhalen. Dat besef is het begin van echte verandering. En als ik daaraan bij kan dragen, is mijn werk geslaagd.

Wat is jouw grootste levensles geweest en waarom?
Dat je niet altijd krijgt wat je wilt, maar wel altijd wat je nodig hebt. Soms lopen dingen anders dan je had gehoopt. Soms moet je loslaten, afscheid nemen van bepaalde ideeën, verwachtingen of dromen. En dat is pijnlijk. Maar achteraf blijkt het vaak precies te kloppen en snap je pas waarom dingen gaan zoals ze gaan. Mijn leven is totaal anders gelopen dan ik ooit had verwacht. Maar als ik nu terugkijk, zou ik helemaal niets anders willen.

Waar ben jij trots op?
Ik ben trots op het feit dat ik, ondanks alles wat op mijn pad is gekomen, altijd ben blijven doorgaan. Het leven heeft me behoorlijk wat uitdagingen gebracht, maar ik heb me nooit ergens door laten tegenhouden. Ik ben blijven leren, mezelf blijven ontwikkelen en na het vallen steeds weer opgestaan, wat er ook gebeurde. Het heeft me gemaakt tot wie ik vandaag ben. Ik ben ook trots op de impact die ik in mijn werk kan maken. Mensen kunnen helpen op een manier die echt iets verandert in hun leven, dat is voor mij het mooiste wat er is.

Maar als ik echt een ding moet noemen waar ik echt het meest trots op ben, dan is het wel het moederschap. Het is een van de grootste uitdagingen én zegeningen in mijn leven. Het moederschap heeft me geleerd om geduldig, veerkrachtig en liefdevol te zijn, maar ook om mezelf niet uit het oog te verliezen. Ik ben trots op de moeder die ik voor mijn kinderen ben, en ik hoop hen de kracht en de tools mee te geven die zij nodig hebben om hun eigen weg te bewandelen, vol zelfvertrouwen en liefde voor zichzelf.

“Het leven geeft je geen gebruiksaanwijzing en gooit van alles op je pad. En dat mag best af en toe pijn doen of lastig zijn.”

Waar zou je beter in willen worden?
Waar ik beter in zou willen worden, is in loslaten. Ik heb van nature de neiging om veel in controle te willen houden, wat het soms moeilijk voor mij maakt om dingen over te geven of erop te vertrouwen dat het goed komt zonder dat ik het zelf altijd in de hand heb. Ik vind het soms lastig om te accepteren dat niet alles perfect hoeft te zijn. Zowel in mijn werk als in mijn persoonlijke leven. Hierdoor kan ik het mezelf soms zo onnodig moeilijk maken.

Ik zou wel willen leren om meer te ontspannen en het leren loslaten van de druk die ik mijzelf opleg om altijd het beste te leveren. Gewoon wat meer te kunnen vertrouwen op wat er zich vanzelf ontvouwt.

Wat is je lijfspreuk?
Niet klagen, maar dragen. Het leven geeft je geen gebruiksaanwijzing en gooit van alles op je pad. En dat mag best af en toe pijn doen of lastig zijn. Maar daarin blijven hangen heeft niet zoveel zin. Wat er ook gebeurt, ik pak het, ik draag het en ik ga door. En echt niet omdat het makkelijk is, maar omdat stilzitten en zeuren je nergens brengt. Ik hou mijn rug recht, ook als het stormt. Ik doe wat gedaan moet worden. Met karakter, met humor waar het kan en met vechtlust waar het moet. En als ik omval, dan sta ik weer op. Ik geloof dat je sterker wordt van alles wat je meemaakt. Dat je leert, groeit en jezelf onderweg blijft ontdekken. Het mag best even kut zijn, dat hoort erbij. Maar uiteindelijk gaat het erom hoe je ermee omgaat.

Voor mij betekent ‘Niet klagen, maar dragen’ het leven vol aankijken. Mezelf serieus nemen, maar het leven niet té serieus. En vooral genieten van de momenten die er écht toe doen. Klagen kost energie, dragen geeft karakter. En precies daarom leef ik ernaar.

Waar krijg je inspiratie van?
Van verhalen. Van mensen die zichzelf durven te laten zien. Van diepe gesprekken. Of het nu mijn vrienden, familie, of de cliënten zijn die ik begeleid—ik zie vaak hoe anderen omgaan met moeilijke situaties, hoe ze doorzetten, hun leven vormgeven ondanks tegenslagen en bepaalde keuzes maken die hen verder helpen. Daarnaast haal ik inspiratie uit boeken, podcasts en artikelen. Ik ben altijd op zoek naar nieuwe informatie, ideeën en perspectieven die mij prikkelen. Het helpt me om scherp te blijven, maar ook om nieuwe technieken en inzichten toe te passen in mijn werk.

Ook haal ik veel inspiratie uit de alledaagse dingen—de gesprekken die ik voer bij de bakker, slager of het schoolplein, het contact met mijn kinderen, en zelfs gewoon de quality time momenten met mezelf. Die alledaagse momenten brengen vaak de beste ideeën, omdat ze me terugbrengen naar dat wat er écht toe doet.

Waar ben je dankbaar voor?
Poeh…ik heb eigenlijk zoveel heb om dankbaar voor te zijn! Natuurlijk ben ik dankbaar voor mijn prachtige kinderen die me elke dag opnieuw laten zien hoeveel liefde en geduld er in mij zit. Zij zijn mijn grootste spiegel en mijn grootste motivatie.

Ik ben dankbaar voor de mensen die in mijn leven zijn—mijn vrienden, mijn familie, maar ook de cliënten die ik begeleid. Het is voor mij heel bijzonder om met anderen samen te mogen werken en bij te mogen dragen aan hun persoonlijke ontwikkeling. De verhalen die ik hoor, en het vertrouwen dat ik hierin krijg, dat is iets wat ik nooit als vanzelfsprekend beschouw. Daarnaast ben ik dankbaar voor de reis die ik zelf heb doorgemaakt. De lessen die ik heb geleerd, zowel in mijn werk als in mijn persoonlijke leven. Zonder die momenten van pijn en onzekerheid had ik nooit kunnen worden wie ik nu ben. Het heeft me zoveel geleerd over mezelf. Ik vind dat zoiets waardevols.

En last but not least ben ik dankbaar dat ik mezelf altijd kan blijven ontwikkelen. Of dat nou is door een nieuw boek te lezen, een nieuwe techniek te leren, of simpelweg door steeds beter te begrijpen wat mensen écht nodig hebben. Groei is voor mij essentieel, en ik vind het inspirerend om mezelf steeds verder uit te dagen en mijn kennis en vaardigheden te verdiepen.

Tegen wie kijk je op?
Mijn grootste rolmodel is mijn opa, die ik helaas anderhalf jaar geleden heb moeten verliezen. Hij was voor mij de belichaming van liefde, warmte en rust. Opa had een ongelooflijke manier van leven: hij was altijd rustig, vol wijsheid, maar vooral enorm liefdevol. Hij straalde een soort warmte uit die iedereen om hem heen kalmeerde, en zijn liefde was voelbaar in alles wat hij deed. Hij had altijd een luisterend oor, was er voor iedereen, zonder ooit een oordeel te vellen, en had het vermogen om je oprecht te laten voelen dat je belangrijk was.

Wat ik zo bewonderde aan hem, was hoe hij zijn liefde voor zijn familie altijd op een subtiele maar krachtige manier liet zien. Hij was mijn steunpilaar, mijn rots in de branding. Hij had die bijzondere gave om elke situatie met een glimlach tegemoet te treden, ongeacht de uitdagingen die hij zelf doorging. Hij had het vermogen om in elke situatie het goede te zien en bleef altijd trouw aan zijn principes.

In zoveel opzichten zie ik mezelf terug. In de manier waarop hij het leven omarmde. De manier waarop ik naar het leven kijk, mijn principes, hoe ik de dingen waardeer en de mensen om me heen behandel. Ook de zorgzaamheid en de onvoorwaardelijke liefde die ik voor anderen voel, dat heeft hij mij geleerd. Zijn invloed ligt eigenlijk in alles wat ik doe. En zelfs nu hij er niet meer is, voel ik zijn aanwezigheid zo sterk in de keuzes die ik maak en de liefde die ik geef.

Waar zie je jezelf over 10 jaar? 
Persoonlijk hoop ik dat ik dan nog steeds omringd ben door de mensen van wie ik houd en dat ik mijn werk met net zoveel passie doe als nu. Tegen die tijd heb ik allemaal volwassen kinderen. Bizar idee eigenlijk, want nu kan ik me daar nog totaal geen voorstelling bij maken.

Ik weet zeker dat ik dan wat meer ruimte zal pakken om de wereld te ontdekken en persoonlijke dromen waar te maken. Een huis op Ibiza staat nog steeds hoog op m’n lijstje. Gewoon een plek waar mijn kindjes en ik altijd naartoe kunnen wanneer we daar zin in hebben. Over 10 jaar zie ik een leven dat in lijn ligt met wie ik ben en wat ik belangrijk vind. Ik wil mezelf blijven uitdagen, maar ook gewoon genieten van het leven en alles wat het te bieden heeft.

Zakelijk zie ik The Love Lane over 10 jaar als een gevestigde naam. Mijn kennis en unieke benadering zal toegankelijk zijn voor een breder publiek, zonder dat het zijn persoonlijke en warme karakter verliest. Ik ben momenteel druk bezig met het ontwikkelen van de Love Lane Academy en het schrijven van mijn eerste boek. Over 10 jaar hoop ik dat deze platforms zijn uitgegroeid tot waardevolle bronnen die impact maken. Daarnaast wil ik exclusieve, intensieve healing retraites in het buitenland organiseren, waar diepgaande transformatie plaatsvindt. Wat er ook gebeurt, mijn missie blijft hetzelfde: zoveel mogelijk cliënten helpen hun patronen te doorbreken en zich weer te verbinden met zichzelf én de liefde.

Heb je nog iets belangrijks wat je wil delen?
Iedereen verdient het om zich geliefd en gezien te voelen. En dat verandering altijd mogelijk is, hoe vast je ook denkt te zitten.

Connecten met Nicole?
Instagram
info@the-lovelane.nl
website is under construction