Warsha

Als oprichter van Praktijk KINDERVREUGDE werkt Warsha Atwarie met kinderen uit multiculturele gezinnen die worstelen met taalbarrieres of cultuurverschillen. Warsha maakt elke keer wel iets bijzonders mee met de kids die ze begeleidt. Vanaf vandaag neemt zij je mee in haar wereld van KINDERVREUGDE en deelt zij haar avonturen, ervaringen en gedachtes op RBM Media.

Bijzonder
“Hij mist je nu al. Daarom stond hij zo bij de deur te zwaaien. Hij zei ook ”gelukkig heb ik een
foto want dan kan ik nog naar haar kijken en aan haar denken”. Super bedankt voor je
investering in T.. Je hebt echt impact gemaakt, ook al zie je het misschien nu nog niet”.

Dit waren de mooie woorden van de moeder van T. toen ik de volgende dag wakker werd,
nadat ik het traject van ongeveer 6 maanden had afgesloten. T. heeft nu meer handvatten meegekregen om met zijn boosheid om te gaan en hebben we samen kunnen
onderzoeken waar zijn boosheid vandaan komt.


Schaamte
De meeste van ons trekken zich in meerdere of mindere mate iets aan van wat anderen
vinden. Of wat we denken dat anderen zullen vinden. Of wat we denken dat anderen zullen
vinden. In het opvoeden is dat niet anders.
Eén van de valkuilen is schaamte. Bijna altijd speelt het een rol. Bij alle partijen. Mensen
schamen zich voor hun gedrag, kinderen voor hun vader of moeder en soms schamen hele
families zich.
Hartstikke logisch en herkenbaar. Je bent namelijk niet de enige, want mensen ervaren in dit
soort situaties gevoelens van schaamte.
Iedere ouder wil graag een goede opvoeder zijn. Je hoopt dus altijd dat je kinderen zich
goed gedragen buiten de deur, Zodat anderen zullen denken, dat het leuke kinderen zijn en
dat jij het goed doet toch?


Generalisren
Tijdens de training Beschermjassen heb ik geleerd dat bepaalde gedachten en/of ideeën niet
vanuit een cultuur voortkomen, maar vaak uit een levenslijn van een persoon. Een ouder
reageert meestal vanuit een eigen ervaring en niet zozeer omdat het uit een bepaald cultuur
voortkomt.

Vaak hoor je dat Marokkanen bekend staan om hun agressiviteit. Dit ligt vaak anders en is
het ook goed om meer onderzoek te doen naar de kern. “Waarom is dat meisje eigenlijk
agressief?” “Waar komt dat vandaan?” “Hoe is dat ontstaan?”. Er is meer kennis en
onderzoek voor nodig, om gelijk een groep te stigmatiseren. Omdat we geen onderzoek
doen naar de kern van het “probleem”, wordt er vaak dus gezorgd voor discriminatie en
racisme en gaan we generaliseren. Vaak onnodig en onterecht.



Meer weten over KINDERVREUGDE?
Website
Email
Facebook
Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *